Mathilde verpleegt kankerpatiënten. “Wat je achtergrond ook is, je basis wankelt als je kanker krijgt.”

“Als ik daarin wat mag betekenen voor mensen… Vooral het psychosociale stuk vind ik mooi, om de mens erachter te zien. Je ziet hoe iedereen verschillend in het leven staat: is er hoop of niet? Geloof maakt het ziekzijn anders, die mensen mogen ervaren dat ze kracht krijgen. Dat neemt niet weg dat het zwaar is.”

Geen pastoraal medewerker

“Een Hoornbeeck-docent zei eens in een les: ‘Jouw eerste taak is verpleegkundige, verzorgende te zijn. Je komt niet binnen als pastoraal medewerker, maar door wie je bent kun je ook veel laten zien van je geloof.’ Ik zie me nog zitten in dat lokaal, die opmerking vergeet ik nooit meer. Natuurlijk kan ik delen over mijn geloof, maar dit gebeurt dan spontaan tijdens de gesprekken.”

Sommige mensen krijgen zoveel op hun bord

Op die dag

“Ik gaf een keer slaapmedicatie aan een vrouw om haar bewustzijn te verlagen, omdat ze zoveel pijn had. Andere medicatie werkte niet meer en ze zou op korte termijn overlijden. In haar kamer klonk het lied ‘Op die dag in de hemel’. Ik moet er vaak aan denken. Er is zoveel leed in deze wereld, sommige mensen krijgen zoveel op hun bord. Soms denk ik echt: wat is hier het plan van? Maar wij mogen uitzien en verlangen naar de wereld die komt.

Mijn werk leert me om te genieten van de kleine dingen. Om niet alleen maar te werken, maar ook bewust met mijn gezin te zijn, samen naar het bos te gaan, te luisteren naar de vogels. Het leven is kwetsbaar, en we mogen genieten van de tijd die we nu hebben.”

Dit artikel staat in de Forward 2025, een uitgave van het Hoornbeeck College.