“Ik mis mijn werk als verpleegkundige in de thuiszorg best wel eens. Dat je binnenstapt bij oudere mensen die ergens buitenaf wonen. De authentieke en huiselijke sfeer die je er soms aantreft, het contact met de cliënten. Maar gelukkig kan ik mijn liefde voor de zorg nu overdragen op studenten.”

Krista Neels start in 2002 met de opleiding Verzorgende IG op het Hoornbeeck College. “Een heerlijke, onbezorgde tijd”, noemt ze de drie jaren in Goes. “Pas stond op een Pickwick-theelabeltje de vraag: ‘Wat is je leukste herinnering aan school?’ Toen moest ik direct aan Hoornbeeck denken. Vooral de stage in het Engelse Brighton, bij een zorgcentrum van de strict baptists, vergeet ik niet snel. Daar heb ik geleerd om met feedback om te gaan.”

Comeback op het Hoornbeeck

Na het Hoornbeeck gaat Krista naar Gouda en volgt ze de opleiding Verpleegkunde aan het ID College. Als ze de opleiding afrondt, keert ze voor de liefde terug naar Zeeland en vindt een baan in het ziekenhuis in Goes. In die tijd maakt ze haar comeback op het Hoornbeeck. Ze gaat er één dag per week aan de slag als prikassistente. Al snel komt de vraag of ze ook les wil gaan geven. “Zo ben ik er min of meer ingerold.”

Meer dan tien jaar combineert Krista haar werk bij RST Thuiszorg met lesgeven. Helemaal overstappen naar het onderwijs ziet ze dan nog niet zitten. “Ik zat altijd met de BIG-registratie; die zou ik na vijf jaar verliezen. En ik vond de combinatie van praktijk en school erg leuk.” Maar de combinatie van een gezin met jonge kinderen, onregelmatige werktijden in de zorg en lesgeven wordt toch te pittig. Daarom kiest ze vier jaar geleden volledig voor het onderwijs.

Lesgeven is een vak

Ze was toen al gestart met de docentenopleiding in Tilburg en daar gaan haar onderwijsogen pas echt open. “Ik heb er geleerd dat lesgeven een vak is. Mijn praktijkervaring is een mooie toevoeging, maar bepaalt niet meer dan 25%.” Ze ontwikkelt een eigen stijl van lesgeven. “Als de deur van het lokaal dichtgaat, zitten we in een eigen wereld. Ik begin altijd met de sfeer proeven en contact maken. Als je een goede band opbouwt, zijn studenten echt bereid om te leren. Als dat gebeurt, zie ik het als een cadeautje.”

Door een echtscheiding breekt voor Krista een intensieve periode aan. Ze ervaart veel steun van collega’s en studenten. “Ik ben de afgelopen 25 jaar misschien vier jaar niet op het Hoornbeeck geweest; het voelt voor mij als thuis.” Nog meer dan eerst ontdekt ze dat lesgeven haar hart heeft. “Het contact met de meiden, iets mogen betekenen in hun leven, ook al is dat soms klein. Pas kwam een studente met een heel persoonlijke vraag. Het is zo bijzonder als ze je dingen toevertrouwen en jij mag meedenken. Dan voel ik me bevoorrecht.”

 

Dit artikel staat in de Forward 2026, een uitgave van het Hoornbeeck College.