Door de oorlog in Oekraïne is er sinds februari 2022 een slagveld niet al te ver van ons bed. Voor de meeste Nederlanders heeft dit weinig impact op het dagelijks leven; na de eerste schok gaat het leven min of meer gewoon door. Oud-Hoornbeecker en militair verpleegkundige Wilco Brand staat er iets vaker bij stil. “Ergens is het toch een spannende ontwikkeling.”
Naam: Wilco Brand
Opleiding: Verpleegkunde – Uitgestroomd naar VeVa niveau 4
Locatie: Apeldoorn
Periode: 2012-2015
Nu: Militair verpleegkundige Ministerie van Defensie met plaatselijke tewerkstelling verpleegkundige UMC Utrecht
Of het komt omdat zijn vader ambulancechauffeur is en zijn moeder verzorgende IG geweest is, weet hij niet, maar als Wilco Brand van de middelbare school komt, kiest hij voor de opleiding Verpleegkunde op het Hoornbeeck College. “Dat is een dienstbaar beroep en dat past wel bij mij”, luidt zijn nuchtere onderbouwing. Samen met twee andere jongens vormt hij het bescheiden mannelijke deel van de jaargroep. “De opleiding op het Hoornbeeck vond ik heel leuk, vooral de theoretische vakken. Na twee jaar ben ik echter op niveau 2 uitgestroomd naar de opleiding Veiligheid en Vakmanschap (VeVa, red.), een civiele opleiding die is gericht op werken bij Defensie.”
Voordat Wilco aan deze opleiding begint, kiest hij voor een tussenjaar om goed te ontdekken wat hij wil. Hij werkt tien maanden als vrijwilliger bij diaconaal centrum De Herberg in Oosterbeek. Vervolgens doet hij twee maanden vrijwilligerswerk in de gehandicaptenzorg in Israël. “Een heel mooi land en vanuit mijn geloof natuurlijk ook bijzonder.” Terug in Nederland haalt hij zijn niveau 4 diploma Verpleegkunde aan de VeVa. Met het diploma in de hand wordt hij aangenomen bij Defensie, maar daar begint hij pas na nog een periode van vrijwilligerswerk in Israël. “Als medewerker op een ambulance. Dat werkt daar heel anders; in Nederland is de ambulance een half ziekenhuis met geschoolde professionals, in Israël is de chauffeur verantwoordelijk. Gaat het slechter met de patiënt, dan wordt het gas dieper ingedrukt.”
Ik heb inmiddels twee oefeningen gedraaid.
Sinds twee jaar is Wilco militair bij Defensie, waar hij begint met een opleiding van 20 weken. “Ik ben nu militair verpleegkundige bij het verpleegpeloton van de ziekenhuiscompagnie. Ik heb inmiddels twee oefeningen gedraaid. Wat we tijdens zo’n oefening doen? We zetten een veldhospitaal met opblaasbare tenten op met de grootte van een regionaal ziekenhuis. Zo’n hospitaal heeft tot 30 verpleegbedden, een of twee operatiekamers, SEH-capaciteit, 2 tot 4 IC-bedden, radiologie, een laboratorium, een sterilisatie unit en zo voorts. Zo’n ziekenhuis wordt 100 tot 200 kilometer van het slagveld geplaatst. Het is mooi om tijdens een oefening met elkaar een goed werkend ziekenhuis op te zetten.”
Wilco oefent in vredestijd, maar inmiddels is oorlog door de situatie in Oekraïne dichter bij NAVO-grondgebied gekomen. Als de situatie daar escaleert, kan hij maar zo in een conflict terechtkomen. “Dat klopt, de wereld verandert snel en dat is ergens wel spannend, zeker voor een militair. Je denkt er wel over na: wat als… Maar tegelijk, ik ben bij Defensie gegaan om mensen te helpen en we oefenen om er klaar voor te zijn. Ik heb ook bewust gekozen voor militair verpleegkundige, dat past bij mijn persoonlijkheid. Vanuit mijn geloof ook met de gedachte om anderen te helpen. Ik kan schieten met een wapen, maar ik wil liever mensen genezen.”
‘De wereld verandert snel en dat is ergens wel spannend’
Een beetje actie en avontuur, het is aan Wilco Brand wel besteed. Op dit moment werkt hij vijf dagen bij Defensie en daarvan drie dagen in het UMC Utrecht. Daar is hij verpleegkundige op de Traumatologie en Orthopedie en houdt er zijn vaardigheden als verpleegkundige bij. Als hij moet kiezen tussen beide werelden, de krijgsmacht of het ziekenhuis? Dan toch Defensie. “Ik houd van de structuur van Defensie, het kordate. In het ziekenhuis maken collega’s minder snel doortastende keuzes en is er soms veel discussie.”.
Op termijn wil ik zeker doorleren. In zijn huidige functie hoort verpleging van gewonde collega’s al wel tot zijn taken maar “Het traumagedeelte mis ik nog en daar wil ik graag een opleiding voor volgen.”
Dit artikel staat in de Forward 2024, een uitgave van het Hoornbeeck College.