Na een aantal jaar ‘ballen hooghouden’ kiest Debora voor het fulltime moederschap. Nu verdiept ze zich in het thema geloofsopvoeding. “Ik vind het spannend. Doen we het goed, geven we het juiste mee? Maar we mogen ook loslaten en vertrouwen dat God de geplante zaadjes tot groei brengt.”
Naam: Debora Kruithof-van Campen
Opleiding: Persoonlijk begeleider maatschappelijke zorg (Sprint)
Locatie: Rotterdam
Periode: 2017-2019
Nu: Moeder, groepsbegeleider bij De Hoop
Fun fact: haar eerste baan vindt Debora Kruithof via de vacaturebank van HoornBACK. Met haar diploma Maatschappelijke Zorg op zak gaat ze aan de slag als ambulant hulpverlener. Al snel stapt ze over naar GGZ-instelling De Hoop, haar oude stageplek, om te starten als groepsbegeleider op de detox-afdeling. “Hier komen verslaafden voor het eerst in aanraking met hulpverlening. Een heftige afdeling waar je als team een goed fundament nodig hebt.”
Debora is getrouwd met Rick en heeft twee kinderen, Lucy (3) en Daan (2). Na de geboorte van de tweede werkt ze een jaar lang zestien uur, tot vorig jaar. “Met twee kinderen ben je altijd allebei aan zet. We kregen echt een gezinsstructuur en waren druk met alle ballen hooghouden. Je bent constant aan het plannen. Het voelde alsof we vastzaten in die werk- en thuisstructuur. Iets wat we in onze omgeving veel hoorden.”
Ons gezin zien we als eerste prioriteit.
Dat verandert als Rick en Debora samen een Bijbelschool volgen. “Ons gezin zien we als eerste prioriteit. Hoe willen we dat vormgeven? Toen we daar bewust over gingen nadenken, is ons leven best drastisch veranderd. Als vrouw ontdekte ik veel meer mijn rol als moeder. Maar als het ging over stoppen met werken, voelde ik weerstand. Blijkbaar was mijn identiteit echt verbonden met mijn werk.”
Toch is ze nu grotendeels thuis bij haar gezin. Bij De Hoop heeft ze inmiddels een 0-urencontract; af en toe draait ze nog een dienst. “Ik heb een andere identiteit mogen ontdekken. In de eerste plaats bij God, en daarna als vrouw en moeder. Nu ik fulltime thuis ben, is mijn hoofd leger. Qua geloofsopvoeding hadden we wel onze rituelen, maar het was vooral automatisme. In mijn hoofd was gewoon geen ruimte om daarover na te denken. Nu heb ik de rust om me hierin te verdiepen en een visie te ontwikkelen.
Praktische gewoontes, zoals vaste momenten om te bidden en zingen, zijn een goede basis. Als een kapstok om je dag aan op te hangen. Maar alleen vanuit de traditie is het denk ik niet genoeg. Het is zo belangrijk dat je een levende relatie met God hebt! Van daaruit haal je je kinderen uit bed en beleef je de dag. Als ik dicht bij de Bron blijf, ben ik bewuster bezig met de geloofsopvoeding van mijn kinderen.”
Tekst loopt verder onder de foto’s.
“In de opvoeding kom je jezelf tegen. Je bent niet perfect. Elke dag faal je weer, maar inmiddels heb ik geleerd: daar hoef je jezelf niet door te laten leiden. Daarbij hoef je het als ouders niet alleen te doen. Lucy leerde haar eerste psalm van oma, ‘Opent uwe mond’. Ik had er nog niet bij stilgestaan dat ze dat al kon, maar oma wel. Opa’s en oma’s hebben vaak nog meer de rust hiervoor dan jijzelf.”
Ook de zondagse kinderclub en de opvang noemt Debora een goede aanvulling. “Pas zongen we bij het naar bed gaan het lied ‘De Heere zegent jou en beschermt jou’. Toen ik nog werkte, hadden ze op de opvang geleerd hun handjes daarbij omhoog te doen. Dat gebeurde nu ook: op een kinderlijke manier, heel puur en vol overgave, zongen ze elkaar de zegen van de Heere toe. Dat was ontroerend. Het was al even geleden dat ze naar de opvang gingen, maar dit is blijkbaar blijven hangen.”
“Mijn advies voor jonge ouders? Wees hier bewust mee bezig als man en vrouw. Wat is onze basis, welke waardes vinden wij belangrijk in onze opvoeding? Praat daar samen over. Hoe je het in de praktijk brengt, is eigenlijk pas stap twee.
We kunnen zoveel leren van ouders met ervaring.
En ik merk dat kennis over het onderwerp belangrijk is. Podcasts luisteren, boeken lezen, maar ook een kopje koffie drinken met iemand om hierover te praten. We kunnen zoveel leren van ouders met ‘ervaring’ die in een andere opvoedfase zitten. Opvoeden blijf een mysterie, en daarin kunnen we veel van elkaar leren.
De Bijbel is altijd onderdeel geweest van mijn leven. Ik ben er mee opgegroeid. Maar pas in ons huwelijk ben ik Gods Woord echt gaan begrijpen. Zoals God het huwelijk en gezin heeft bedoeld, is het in de juiste balans. Eigenlijk is dat mijn belangrijkste conclusie: dat de Bijbel goed is en dat als je in Zijn Woord blijft, het goed met je zal gaan, hoe de omstandigheden ook zijn. Dat besef, daar ben ik heel dankbaar voor.”
Wil jij je verder verdiepen in dit onderwerp? Debora’s boekentips:
Dit artikel staat in de Forward 2025, een uitgave van het Hoornbeeck College.